Apeldoorn
Gieten
Groningen
Lekkerkerk
Limburg
Oisterwijk
Oost
IJsselmonde
Twente
Zwolle
|
Limburg, ENViT
Tandemclub Limburg is
een vereniging van en voor mensen met een visuele beperking.
Er worden jaarlijks drie
tandemtochten georganiseerd .
Verslag van de laatst
verreden tocht in "Beek"
Tocht Beek, dd: 01-06-2009 Vandaag
werden we wederom ‘s morgens met opstaan, verwelkomd door een lekker
stralend zonnetje. Het was ook voor ons van het bestuur een spannende
dag, want we waren te gast bij ’n geweldige organisatie, en daar zouden
wij letterlijk en figuurlijk tussendoor fietsen.
We kwamen bij
elkaar in een tent, waar we zoals we gewend zijn lekkere vlaai kregen
aangeboden. Iedereen kreeg 5 consumptie bonnen welke ze naar eigen
inzicht deze dag konden gebruiken. Ondertussen werden de fietsen een
stukje verderop in orde gemaakt.
Toen iedereen aanwezig was,
werden de koppels aan elkaar voorgesteld, en werd uitgelegd hoe het
programma die dag zal verlopen. Nogmaals de mensen er op geattendeerd
dat het zeer belangrijk is de aanwijzingen van de verkeersregelaars te
volgen, en uitgelegd dat er wel wat “oneffenheden” in het terrein
zitten, maar dat het zeker voor iedereen te doen moet zijn.
Voordat
we op de fiets stapten, was er nog de officiële openingsceremonie. Wij
van de Tandemclub werden speciaal welkom geheten door de wethouder, en
alle sportteams werden voorgesteld. Het was geweldig om het plezier en
enthousiasme van alle betrokkenen waar te nemen.
Eenmaal aan
alle plichtplegingen te hebben voldaan, konden we op weg naar de
fietsen. Het duurde effe voordat iedereen zover was, en de wielen en
neuzen de goede kant op stonden, maar zoals we ondertussen wel weten,
kwam ook dit in orde. In het begin werden we vergezeld door de
wethouder, hetgeen op de gevoelige plaat werd vastgelegd.
Eenmaal
onderweg, moest er bij sommige nog wat worden aangepast aan de
zadelhoogte, maar daar had de groep verder geen last van. De meeste
mensen kwamen zonder noemenswaardige problemen, de 1e bulten over.
Achterin werden de mensen welke het nodig hadden, gesteund met ’n
handje in de rug, hetgeen als erg prettig werd ervaren. Halverwege de
afdaling naar het dorpje Waterval, hadden we een drinkpauze ingelast,
hetgeen door de meeste niet als vervelend werd ervaren.
We
hebben nog ’n tactische wissel uitgevoerd met 2 teams, zodat de sterkte
evenredig werd verdeeld, en zijn nadat we onze trouwe viervoeters in de
volgwagen ook hadden verzorgd verder gegaan met het vervolg van de
tocht.Tijdens de afdaling genoot
iedereen duidelijk, echter zoals we allemaal weten, na zo’n lange
afdaling zou je toch ook wel weer een keer ietwat omhoog moeten…. Aldus
geschiede, en we moesten als verkeersregelaars effe aan de handrem
trekken van de groep zodat de mensen achteraan konden aansluiten. We
hebben het stukje welk vlak is van Beek, ook gehad (rondom het
vliegveld) en gingen onderweg terug naar de start locactie, Eenmaal
terug in de tent kregen we lekkere broodjes aangeboden, en werd de
innerlijke mens goed gesterkt, en kwamen de 1e verhalen al los. Na het
eten zijn we met ’n grote groep enthousiaste mensen welke deze dag met
andere sporten bezig waren, naar de Tandems gegaan. Daar zijn we met
een deel vrijwilligers, op ’n stuk weg en parkeerplaats, welk door ons
als verkeersregelaars werd afgezet, gaan toeren met deze mensen
achterop de Tandem. Het was voor deze mensen en zeker ook voor ons, een
heel leuke ervaring en zeker voor herhaling vatbaar.
Nadat we
dit hadden gedaan, zijn we weer terug naar de groep gegaan, en daar
werd de mensen medegedeeld, dat de 2e helft een bepaald punt heeft waar
iedereen moet afstappen, gezien het zeer groot hoogte verschil, en we
ongelukken willen voorkomen. Onderweg zijn geen al te grote problemen
opgetreden, enkel wat agressieve medeweggebruikers, maar deze werden
als het effe kon door onze verkeersregelaars aan de kant gezet en
aangesproken. Een van onze leden werd de warmte en de spanning onderweg
toch net iets te veel, en zij is door onze EHBO goed verzorgd, en
uiteindelijk in de volgwagen gestapt. Ook hier hebben we tussendoor een
drinkpauze ingelast (na de afdaling welke we te voet hebben afgelegd).
Onderweg heeft iedereen van de geweldig mooie omgeving kunnen genieten,
en menigeen stond versteld van de mooie plekjes welk we in Nederland
hebben. Onze Ben is er in geslaagd om als enige door het glas te
rijden, en heeft een voorband aan diggelen gereden. Maar ook dit werd
snel opgelost, en de tocht kon snel verder.
Uiteindelijk komt
aan alles een einde, en kwamen we moe maar voldaan terug op locatie. De
fietsen werden door enkele vrijwilligers gereed gemaakt voor transport,
en op de aanhangers geladen, terwijl de rest terug de feesttent in
ging. We werden verwelkomd door ’n grote groep enthousiaste mensen, en
veel muziek. Van de wethouder kreeg iedere deelnemer een
herinneringsmedaille uitgereikt. Na de plichtplegingen was het tijd
voor feest en eten. Corianne had weer haar best gedaan en verraste ons
met broodjes, en lekkere soep.
De Muizenband zorgde voor de
muzikale bijdrage en het feest was een feit. Menigeen is nog een paar
uurtjes gebleven, en genoot na van deze geweldige dag. Wij
als medeorganisatoren en bestuursleden waren moe maar voldaan, en
vooral blij dat iedereen zo enthousiast en tevreden was, en er geen
onvertogen woord over ons als organisatie en over de tocht is gevallen.
Dit was voor mij als bestuurslid de 1e keer.
Klik hier voor de foto's
Dus mensen bedankt voor deze geweldige dag. Ruud Schoonenberg Naar boven
Verslag van de laatst
verreden tocht in “Horn” 25 april, de 1e tocht van 2009 We
hebben de winterstop achter de rug, en het weer was ons zaterdag
gelukkig goed gezind. Dit jaar gaat er voor ons allen anders uitzien,
er zijn tochten bijgekomen, en er zijn wat veranderingen van aanpak.
Het bestuur heeft zware tijden achter de rug, en de mensen welke nu
zittende zijn, proberen voor jullie ’n zo mooi mogelijk programma neer
te leggen, want we zijn ons er terdege van bewust dat de hoofdzaak is
dat we met z’n allen mooie tochten kunnen fietsen, en leuke dagen
beleven. We hadden er samen voor gekozen om de ledenvergadering te
verplaatsen naar ’n later tijdstip, gezien de zaken welke er besproken
moeten worden.
De start van het seizoen ging al niet helemaal
van ’n leien dakje, diegene waar we afspraken mee hadden gemaakt, over
zowel de locatie alsook de sponsoring, ging failliet, en dat kregen we
‘n paar weken geleden te horen. Jullie kunnen je wellicht er iets bij
voorstellen, maar we hebben echt alle zeilen bij moeten zetten, om
überhaupt de tocht te kunnen laten doorgaan: locatie en sponsoring
weggevallen, en dan binnen 3 weken zorgen voor goede oplossing, is best
wel stressen kan ik jullie vertellen. Nu wil ik bij deze meteen mijn
excuses aanbieden aan diegene waar ik de locatiewijziging niet aan had
doorgegeven. Ik was er vast van overtuigd dat ik iedereen, welk geen
mailadres heeft, de brief had gestuurd, maar ja ergens is dus iets fout
gegaan, en nogmaals excuses daarvoor.
De dag zelf: Toen
we opstonden was het prachtig weer en dan is de dag al half geslaagd.
Rond 10.00 uur waren de eerste gasten er al, en werd het langzaam maar
zeker gezellig druk.
Onder het genot van ’n lekker bakje koffie,
of thee en ’n lekker stukje Limburgse vlaai, was iedereen lekker bij
aan het kletsen. De fietsen werden ondertussen gereed gezet en zo goed
mogelijk geprepareerd.Toen eenmaal iedereen aanwezig was werd iedereen
toegesproken door Lau. Lau was door Janny en mij gevraagd, om het woord
te doen, aangezien Lau de meeste zaken had geregeld voor deze tocht en
als organisator had gefunctioneerd. Hij heeft zaken verteld over de
sponsoring en de geweldige donatie welke we van Essent – Enexis hebben
gekregen, er werd verteld over de eerst volgende tocht, en hoe die er
ongeveer gaat uitzien. Tevens heeft hij eventjes stilgestaan bij zijn
persoonlijke gezondheid. Er is door mij voorgelezen uit het boek van
Theo de Rooij, en de folders van Essent. Het is voor ons als bestuur ’n
kroon op ons werk als we lezen en horen van de mensen van Essent en de
mensen van het Pro-team, dat we het geweldig doen, en vooral zo door
moeten gaan.
Wij gaan met zijn allen de
vruchten plukken van deze ontwikkelingen, en ik hoop dat jullie
begrijpen, dat er soms dingen moeten veranderen, om bepaalde
vooruitgang te kunnen realiseren. Afijn, nadat we de nieuwtjes hadden
medegedeeld, vonden we het met zijn allen toch wel tijd worden, om op
de fiets te gaan stappen, dus de koppeltjes werden aan elkaar
voorgesteld.We waren benieuwd welke tocht Jef Nijsten voor ons had
uitgezet, dus met zijn allen naar buiten en de fietsen af gaan stellen.
Toen iedereen zover was en de neuzen / voorwielen stonden de goede kant
op, werd het startsignaal gegeven. Heerlijk om het peloton weer samen
te zien, en lekker onderweg te zijn. Voor onze nieuwe leden was het in
het begin nog effe wennen, maar met de ervaren partners erbij kwam dit
snel in orde en werden er over en weer ervaringen uitgewisseld. De 1e
helft was voor sommige mensen wellicht net iets te lang, en daarvoor
hadden we vooraf al besloten, om ‘n kleine extra stop in te gelasten,
zodat er wat kon worden gedronken, en door sommige mensen, van het
meegenomen stukje brood, of broodje kon worden gesmikkeld. Eenmaal weer
op krachten werd het laatste stukje naar de pauzeplaats afgelegd.
Bij
de Turfskoel, kreeg Marcel (de eigenaar) het effe behoorlijk druk, en
moesten alle zeilen worden bijgezet, om iedereen het naar zijn zin te
maken. Uiteindelijk denk ik dat iedereen met ’n voldaan gevoel van
tafel is gestapt. Meteen na het vertrek, weer moeten stoppen, omdat de
Sparta-met was “verzopen”, het beestje wilde niet meer starten. Na me
de longen uit mijn lijf te hebben getrokken (aan het startkoord), begon
hij gelukkig weer te pruttelen, en kon er weer worden vertrokken.
Tijdens de pauze zijn we door meerdere mensen aangesproken, met het
verzoek het tempo iets op te voeren. Nou ja dat dus gedaan, en we zijn
in plaats van 15 km per uur, 17 km per uur gaan rijden.
Dit
bleek dus geen succes te zijn en ik zag de groep uit elkaar vallen, de
kopgroep was voor menigeen niet meer te volgen, en de letterlijke
woorden welk ik van Ton, een van de voorrijders, met ’n ietwat rood
aangelopen hoofd te horen kreeg was: zeg Ruud, waar zijn jullie mee
bezig, ik kom hier voor mijn plezier!! (dit dan wel in het Limburgs,
maar zo geformuleerd, voor onze gasten uit het noorden des lands). Dit
probleem had ik zelf dus ook reeds gezien, en had al met Fenna
afgesproken het tempo terug te nemen, zodat de groep weer ineen kon
schuiven. Wij als verkeersregelaars hebben deze tocht geen
noemenswaardige problemen meegemaakt, enkel ’n eigenwijze tractor
bestuurder, welke echter meteen door Wim Peeters werd gecorrigeerd. We
hebben de rest van de tocht rustig verder zonder problemen vervolgd.
Vrij snel kwam het eindstation in beeld, en kon iedereen moe maar
voldaan van de fiets stappen. Terwijl de mensen binnen werden
verwelkomd met gesmeerde broodjes, en overheerlijke soep, zijn we met
’n grote groep vrijwilligers de aanhangwagens gaan laden. Mijn dank
voor al jullie hulp.
Namens het bestuur wil ik jullie allen danken voor jullie bijdrage aan deze dag. Klik hier voor de foto 's Ruud Schoonenberg
Tandemtocht Maastricht 2008 (van de tocht in 2009 is nog geen verslag beschikbaar. De foto 's staan hier wel)
Beste tandemvrienden, zaterdag
28 juni ’08 hebben we weer ’n fantastische dag gehad, met alles erop en eraan. Om te
beginnen willen we dan ook de sponsor van deze dag: Euramax Coated Products,
bedanken voor de financiële bijdrage, welke het ons mogelijk heeft gemaakt er ’n compleet
verzorgde dag van te maken. De ontvangst was prima
geregeld, en iedereen werd verwelkomd met vlaai en koffie (voor de liefhebber was er
uiteraard ook thee). Terwijl de fietsen in orde
werden gemaakt, was iedereen weer lekker aan
het bijpraten.
Het enorme fietsenpark was weer
indrukwekkend, en we trokken dan ook veel bekijks van de omwonenden. Er werd volop genoten van de
lekkere Limburgse vlaai.Aangezien er weer ’n
overweldigende opkomst was, (we waren in totaal met zo’n 130 personen), hebben we er weer 2
groepen van gemaakt. Toen we compleet waren, zijn
de groepen samengesteld, en onze tandem vrienden uit Vught werden in de 1e groep
ingedeeld.
Deze groep werd begeleid door
het enthousiaste Pro-Team, (waar we uiteraard weer zeer dankbaar voor zijn).
De 2e groep, waren de mensen
van Tandemclub Limburg, aangevuld met enkele
Belgische vrienden. Deze mensen werden onderweg
begeleid door onze eigen verkeersregelaars.Tevens waren beide groepen
voorzien van 2 E.H.B.O. medewerkers.
Onze volgwagen werd door onze
alom bekende chauffeur Frank bemand, en hij werd
onderweg mentaal bijgestaan
door onze voorzitter. Kortom ’n hele
organisatie.
Gaandeweg de tocht werd de volgwagen trouwens omgedoopt tot het crisis centrum (ze hadden het er maar
druk mee).
Het mag gezegd worden Sander en
Ria hebben ’n schitterende tocht uitgezet, en hadden prima werk geleverd. Het is
bewonderenswaardig hoe ze in deze omgeving ’n bijna vlakke tocht hebben kunnen
uitzetten, en ons toch langs zoveel mooie plekjes sturen. Namens de deelnemers wil ik hun
dan ook bedanken voor deze mooie tocht. Van pittoreske dorpjes, tot
schitterende vergezichten, we hebben het allemaal gehad.
Als verkeersregelaar hadden we
de handen vol aan de dolenthousiast menigte. In het begin was het tempo van
de voorste rijders voor menigeen ietwat aan de hoge kant.
Nadat ik onze Sparta-met
rijders had opgepikt (hadden na 200mtr al probleempje met de techniek), ben ik naar voren
gereden en had de oorzaak al snel gevonden……
Onze Belgische vrienden, waren
er flink op los aan het trappen, en toen ik vroeg of het ietwat rustiger kon, kreeg
ik met ’n lach, als excuus te horen………….
Ze hadden gedacht dat ze de
mensen voor hen moesten volgen, (dat waren onze
verkeersregelaars op de
motoren).
Toen deze kleine
onduidelijkheid uit de wereld was geholpen, kon de rest van het
peloton op adem komen. Gaandeweg de rit kwamen er wat
mankementen boven water drijven met het materieel van onze
tandemvrienden uit Vught, hierdoor werden kennis en kunde van Frank en Lau in de
volgwagen aardig op de proef gesteld.
Gelukkig hebben we het met
vereende krachten en wat kunst en vliegwerk tot aan
de Finish kunnen redden.Na zo’n 15 Km kwamen we bij de
pauze plaats, en voor menigeen was dat niets te vroeg, (mensen welke op de
fietsen zaten met de mankementen, waren
toe aan ’n versnapering).
Ondertussen konden wij de
fietsen wisselen, zodat ze de rest van de tocht net zo konden genieten als ons.
Zoals uit de foto’s duidelijk
blijkt, was het wederom genieten, op het terras van de Nachtegaal. De groepen vertrokken met
alle opgedane energie, met ’n tussenpose van zo’n 15 minuten. De 1e groep werd al
vrij snel getrakteerd op ’n heuse plensbui, terwijl groep 2 klaar stond om
te vertrekken (te schuilen onder de bomen).
Het 2e stuk van de rit is op
het laatste moment aangepast a.g.v.
wegwerkzaamheden (zelfs op de fiets moet je er
tegenwoordig aan geloven) en dit gaf Sander en Ria toch
wel wat hoofdbrekens, en Sander was er niet helemaal
gerust op…….
Uiteindelijk zijn we volgens
mij niemand onderweg kwijtgeraakt, en is dus alles toch nog op z’n pootjes terecht
gekomen.
Op de eindbestemming kwam
iedereen moe maar voldaan aan. Gelukkig stond men ons op te
wachten met lekkere koffie, en broodjes, zodat de innerlijke mens op krachten
kon komen. Iedereen was vol lof over de
geweldige tocht, en wij als bestuur konden moe maar
voldaan terug kijken op ’n
geslaagde dag.
Namens het bestuur wil ik dan
ook iedereen welke aan deze dag hebben meegewerkt,
en dit alles mogelijk hebben gemaakt bedanken.
Bekijk hier de
foto's
Bekijk hier de
foto's van 2009
Met vriendelijke groet,
Ruud Schoonenberg
Naar boven
Tandemtocht
Helden
Zaterdag 13 september
2008
We
werden ontvangen in een nieuw gemeenschapsruimte in Helden. En
natuurlijk was er volgens Limburgse traditie koffie/thee met Limburgse
vlaaien. Het motregende buiten. Het zag er grijs uit. Maar dat mocht de
pret niet drukken. We gingen gewoon fietsen. Regenpakken aan, want
stiekem werden we toch wel nat, en daar gingen we. De hele groep bleef
bij elkaar en het ging er gezellig aan toe. Door mooie stukken van
Limburg, door schilderachtige dorpen, waarvan we nog nooit gehoord
hadden, langs vele boerderijen en weilanden. Op een gegeven moment
reden we over een stuk straat, die net vernieuwd was, maar nog niet
ingereden, zoals ze dat noemen. Dus scherpe stukjes op de weg. En
jawel, hoor, lekke band!!! Geen nood…….een reservetandem pakken. Een
volgende lekke band……oei…ook een reservetandem.
En geloof of
niet…….er werden zes banden lek gereden op dat stukje weg. Waarvan drie
door de schrijver dezes. De laatste was een klapband na amper vijf
minuten. Kijk maar op de foto. Maar we waren gelukkig niet al te ver
van de lunchplaats af. Er naar toe lopen was net iets te ver. Dus in de
bezemwagen, die behoorlijk vol was. En toch ook gezellig.
Tijdens
de lunchpauze werden de banden geplakt om toch weer met de hele groep
verder te kunnen gaan. Het zonnetje kwam tevoorschijn en de regenpakken
konden weer in de tassen. De rest van de tweede helft bleef de
bandenpech beperkt tot 1 tandem. Ook de tweede helft was wat uitzicht
betreft, erg mooi. Bij terugkomst in het gebouw stonden de broodjes,
koffie/thee klaar. Al met al een goede dag geweest ondanks de motregen
in de ochtend en de lekke banden.
Dit was de laatste tocht van 2008 die door tandemclub Limburg
georganiseerd werd.
Dank aan de mensen die dit mogelijk maken.
Klik hier voor de foto 's
Naar
boven
|